تبليغاتX
عاشقانه
رمانتيك

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم مرداد 1388ساعت 18:5  توسط نازيلا  | 

چه حس خوبیست کنار تو بودن

نشستن و بودن و از تو سرودن
چه کار خوبیست پرستیدن تو
در لحظه استادن و ستودن تو
ای سر تا به پایت همه خوبی و پاکی
ای آن که همه عشق جهان مملو توست
مرا گرچه حقیرم بپذیر  
راه بس طولانیست
تنهایم مگذار... 
                                                           (پریش)
+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم مرداد 1388ساعت 18:1  توسط نازيلا  | 

همیشه جاودان

مانده ام بین زمین و آسمان

این منم تنها خاموش و بی پایان

دستانم از هرچه داشتم خالیست

پاکیم رو به زوال و دلم از عشق تهی است

مانده ام بی تو در این دوزخ پست

تا تو با گرمی دستان توانایت بدهی بر من مسکین قدحی شوق نفس

به تو می اندیشم به تو که این همه خوب و پاکی

من تو را می خواهم تو که در هر نفست بوی خدایم جاریست

مانده ام با دل بی چاره ی مسکین چه کنم

این منم توتی تنها و غریب

در تنگه ی تاریک قفس 

تک و تنها چه غریب می خوانم

غزل های غم و اشک و فقان

مانده ام بی تو همی تو بمان در پس این کوی مهیب

نیاز تو درونم جاریست                  ای همیشه جاودان...

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم مرداد 1388ساعت 17:59  توسط نازيلا  | 

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم مرداد 1388ساعت 17:47  توسط نازيلا  | 

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم مرداد 1388ساعت 17:37  توسط نازيلا  | 

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم مرداد 1388ساعت 17:34  توسط نازيلا  | 

خیلی از اهنگاتون خوشم میاد

 

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم مرداد 1388ساعت 17:33  توسط نازيلا  | 

چه راه دور

چه راه دور بی پایان

چه پای لنگ!

     نفس با خستگی در جنگ

                                من با خویش

                                             پا با سنگ

                                   چه راه دور!

                                   چه پای لنگ

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم مرداد 1388ساعت 17:5  توسط نازيلا  | 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مرداد 1388ساعت 23:37  توسط نازيلا  | 

گره!

دارم براي خودم طناب دار مي‌بافم

تا صبح تمام مي‌شود!

تو سلام مي‌كني

ـ و صبح به خير ـ

چيزي شبيه چشمهات

مي‌خواهد بگويد

دوست داشتن بي‌معني نيست

آنقدرها كه رهگذران بي‌معني‌اند

و بي‌اراده مي‌گذرند

و هرگز نمي‌فهمند دوست دا ...

طناب داري كه ديشب با تار و پودهاي قلبم بافته‌ام

هديه مي‌كنم

با كادويي به رنگ عشق

بازش مي‌كني

و مي‌خندي

آه اي نگاه هميشگي

اي هميشه دوست

طناب دار را به تو داده‌ام

كه فقط تو گردن آويزم كني

چقدر خنده‌دار است

دستانت به لطافت روزهاي نخواهد آمد

هراسان است

باز هم مي‌خندي

و مثل هميشه

لبخندهايت دوست داشتني است

هيچ نمي‌گويي

و من چقدر اين روزها

دلم مي‌خواهد فقط نگاهم كني

و هرگز چيزي نگويي

دارم براي خودم طناب دار مي‌بافم

و تو با هر گره‌اش

به قلبم گره مي‌خوري

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی و یکم اردیبهشت 1388ساعت 2:16  توسط نازيلا  |